มีสายด่วนโทรมาจากคุณหมอท่านหนึ่งที่เคยเป็นลูกค้าเก่าของผมในต่างจังหวัด เรียกตัวให้ผมไปดูคนไข้คนหนึ่ง
เพราะคนไข้มีปัญหา อาจจะต้องใช้ยาที่ผมขายอยู่
เคสนี้คือผู้ป่วยฮีโมฟีเลีย (หรือโรคเลือดออกง่ายหยุดยาก) คนนี้ ทางโรงพยาบาลนัดมาเพื่อถอนฟัน
ทันตแพทย์ ก็ได้เตรียมคนไข้ตามมาตรฐานของการทำฟันผู้ป่วยที่มีปัญหาเลือดออกไม่หยุด คือให้สารช่วยการแข็งตัวของเลือด ก่อนทำฟัน
(ซึ่งผู้ป่วยโรคนี้ไม่มีสารนี้ ทำให้เลือดไม่แข็งตัว เวลาเลือดออก เลือดจึงไหลไม่หยุด )
และยาช่วยให้เลือดแข็งตัวเฉพาะที่เสริมไป และยังใส่เครื่องมือครอบฟันเพื่อห้ามเลือดอีกด้วย ครบถ้วน กระบวนความ
สิ่งที่ไม่คาดคิดคือ ผู้ป่วยคนนี้ นอกจากไม่มีสารที่ทำให้เลือดแข็งตัวแล้ว ร่างกายของเขา ยังทำลายสารช่วยการแข็งตัวของเลือดที่ให้เข้าไป
ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ได้สงสัยมาก่อน เพราะตอนที่แพทย์โรคเลือดซักประวัติ ไม่มีสิ่งต้องสงสัยเลย และครั้งก่อนที่มาทำฟัน เลือดก็หยุดได้ แม้จะใช้เวลานานสักหน่อย
แต่ครั้งนี้ผู้ป่วยเลือดออกจากแผลที่ถอนฟัน สี่วันติดต่อกันจนเป็นลม ต้องมาให้เลือดที่โรงพยาบาล
หลังจากการรักษาไปสามสี่วันแล้ว เลือดก็ยังไม่หยุดไหล ได้เลือดเพิ่มไปอีกเกือบสิบถุง
ได้รับยาช่วยการแข็งตัวของเลือดสารพัดชนิด ทั้งถูกทั้งแพง เท่าที่มีขายในประเทศไทย จนค่ายาปาเข้าไปแสนกว่าบาทแล้ว เลือดก็ยังไม่หยุดไหล
คุณหมอเจ้าของไข้ก็เลยโทรตามตัวผม เพราะผมมียาสำหรับหยุดเลือดเฉพาะที่ ให้เอามาให้ใช้หน่อย
ผมก็ต้องรีบบึ่งรถไปที่โรงพยาบาลเอายาเกี่ยวกับการห้ามเลือดทุกชนิด เท่าที่บริษัทมีขายติดไปด้วย นอกจากยาที่ผมรับผิดชอบแล้ว
ป.ล. ภาพเหล่านี้ ได้รับอนุญาตจากแพทย์เจ้าของไข้ และผู้ปกครองของผู้ป่วยแล้ว
ก่อนอื่นใด อัดยาที่ผมขายอยู่ ลงไปตรงแผลเลย ตามคำขอของแพทย์
บอกตามตรงว่า เห็นแผลปุ๊บ ผมก็ใจเสียแล้ว แผลที่มองไม่เห็นตำแหน่งที่เลือดออกแบบนี้ ยาของผมได้ผลน้อยเต็มที
(ถ้าเห็นตำแหน่งเลือดออกละก็ ค่อยว่ากัน) แต่หมอขอลองดูก่อน เพราะไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว
ว่าแล้วก็รบกวนทันตแพทย์ อัดยาที่ทำให้เลือดแข็งตัวเข้าไปที่แผลทันที
แล้วเดี๋ยวมาดูผล
เป็นอย่างที่ผมกลัวเลย คือเลือดแข็งตัวได้อย่างสวยงามตามคาด
แต่เลือดที่แข็งตัว มันไม่อยู่ในที่ๆ ควร และเนื้อเยื่อที่อักเสบ และเปื่อย ไม่สามารถเก็บก้อนเลือดที่แข็งตัวเอาไว้ได้
ท้ายสุดเลือดก็ยังคงไหลออกมาอยู่ดี จากด้านใต้ของเลือดที่แข็งตัว
คุณหมอยังอยากจะลองดูอีกที แต่ผมให้ความคิดเห็นว่า ถ้าไม่เห็นต้นทางที่เลือดออก ยานี้มันก็ไม่ได้ผลอยู่ดี
ถ้าจะให้ได้ผล ก็ต้องรื้อแผลที่เย็บไว้ออกมา เพื่ออัดยาเข้าไปใหม่ ซึ่งนั่นเสี่ยงเกินกว่าจะรับได้ เพราะอาจจะทำให้เลือดออกจนควบคุมไม่ได้
แม้จะเสียความรู้สึก และเสียหน้า ที่ยาของผมทำงานไม่ได้อย่างที่หวัง แต่การรักษาชีวิตคนไข้สำคัญกว่า
ตามตำราพิชัยสงคราม ถอย คือสุดยอดกลยุทธ์
บางครั้งเราจำเป็นต้องถอย ดีกว่าดันทุรังต่อไป รักษาหน้าตัวเอง แต่เสี่ยงกับชีวิตคนไข้
ผมเลยแนะนำให้แพทย์ปรับแผนการรักษาใหม่ โดยให้สารช่วยการแข็งตัวของเลือดตัวสุดท้าย
ถ้ายาตัวนี้ไม่ได้ผล ก็ไม่มีหวังว่าจะมียาอะไรที่ใช้ได้ผลอีกแล้ว
ชั่งใจอยู่สักครู่ คุณหมอก็ตัดสินใจ ใช้ทางเลือกสุดท้าย
ยานี้ราคา เข็มละสามหมื่นบาท คนไข้คนนี้ต้องใช้ครั้งละสองเข็ม วันละสองครั้ง
แปลว่า หนึ่งแสนสองหมื่นบาท ต่อวัน ติดต่อกัน 5 วัน
.....หกแสนบาท
ยังไม่รวมกับยาที่ใช้มาก่อน และค่าใช้จ่ายอื่นๆ อีกเกือบสองแสนบาท ที่จ่ายมาแล้ว
(ขอปิดชื่อยา และชื่อบริษัทไว้ ตามกฎหมายยา ที่ไม่อนุญาตให้เปิดเผยข้อมูลนี้ต่อผู้ที่ไม่ได้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม)
ล่าสุดเท่าที่ติดตามเคสนี้ อาการดีขึ้นแล้วครับ เลือดเริ่มไหลน้อยลงแล้ว
หลังจากโรงพยาบาลควักกระเป๋าของโรงพยาบาลจ่ายไปเกือบล้านบาท เพื่อรักษาชีวิตเด็กจนๆ คนหนึ่ง
สมกับคำประกาศของโรงพยาบาลนี้ ว่ารักษาทุกคนเหมือนญาติมิตร
ขอแสดงความยินดีกับคนอีสานครับ ที่ได้อยู่ใกล้ๆ โรงพยาบาลดีๆ คิดถึงคนไข้ก่อนอื่นใดแบบนี้
